Vandaag in Brussel geweest, bij de toekomstige eigenaar van ABN Amro. Heerlijk kunnen wapperen, zowel met het hoofd (breinbrekers rond mifid) als met de handen (flashvingers). Daardoor helaas niet gelukt om ook wat van het culinaire Brussel te genieten. Misschien dat ik morgen de kans heb om een wafel mee te grissen voordat ik op de trein stap. 
Over een interne verhuizing moet ik niet dramatisch doen:
- M'n fijne collega-consultants verhuizen mee en onze club dijt uit
- Ik zat nog maar vier maanden op die mooie hoekkamer
- Over een jaartje zitten we met de andere Conclusion werkmaatschappijen in de flat naast Galgenwaard
Maar toch, de indroeve gezichten van ervaren collega's bij het afscheid uit hun vertrouwde kamer laat me niet koud... Enfin, het meubilair is inmiddels toch verplaatst:)
De plannen voor ons nieuwe dakterras aan de singel kristalliseren langzaamaan uit. Onder leiding van Rene Onsia proberen we betaalbaarheid, toegankelijkheid, onderhoudbaarheid te koppelen aan gebruiksplezier. We komen uit op een vrij strakke oplossing en broeden meer op 'details' als materiaal, constructie, groen, keukentje en reling met bierglasuitsparingen. Wie red ons? 
Wie voelt dat teksten tekort schieten om een verhaal over te brengen heeft hier een aardige inspiratiebron een periodiek systeem van visualisatievormen. Het schematiseert en inspireert met een overzicht van allerlei metaforen en schema's. Met het oog op 'visuele geletterdheid' is ontwikkeld door de Zwitserse universiteit van Lugano.
Dit periodiek systeem oogt vooral lollig, maar er ligt een stapel wetenschappelijk onderzoek aan ten grondslag. Bij de bijbehorende online colleges, maar ik knap dan toch een beetje af op het Duitse accent, slome tempo en het gebrek aan visuele stimuli... 
Over e-learning kun je dikke en peperdure analyses schrijven, dat weten de mensen bij Brandon Hall als geen ander. Voor een eenvoudig boekje over 'low cost' e-learning rekenen ze zonder blozen 500 dollar. Nu hebben ze een aardig beginnersboekje gemaakt, dat gratis te downloaden is.
Beetje Amerikaans maar gebaseerd op aardige vragen. Soms met aardige antwoorden. Zoals op de meest platgetreden vraag 'hoeveel kost e-learning?' (Trouwens: ooit iemand horen vragen hoe duur een auto is?)
Op basis van hun (markt)research volgt een concreet bedrag voor het ontwikkelen van een uurtje e-learning:
- 34 uur voor iets powerpoint-achtigs
- 220 uur voor iets standaards (wat vragen, beetje interactiviteit, snufje geluid en video)
- 345 uur voor iets op nette uitgeverskwaliteit
- 750 uur voor heftige simulaties en zo
Ik heb heel andere rekenregels in mijn hoofd, maar eigenlijk lijkt het wel te kloppen. Mag het een onsje meer zijn?
Om e-riks e-learning e-vangelie te verspreiden zijn alle middelen geoorloofd. Vooral laagdrempelige visualisatie- en auteurstool. 's Avonds experimenteer ik daarom wel 'ns wat. Naast heet eerder besproken eXe en Xerte nu met Udutu. Udu-hoe? Een bizarre naam die een beetje ruikt naar de Ubuntu-ideologie. De tool is echter niet open source of gratis.
Wel interssant toch, omdat de tool laagdrempelig én flexibel is. Er is een ruime voorraad aan interactiemiddelen, grafische aanpassingsmogelijkheden en allerlei mogelijkheden voor slimme input, verwerking, en export. Alles vrij intuitief en online. Een eigen cursus als SCORM publiceren, online en lokaal, is een fluitje van een cent. Nou ja, van een stuiver. De avonden en m'n geduld zijn te kort om veel inhoudelijks op te bouwen, maar ik blijf enthousiast.
Jammer trouwens dat de online training over Udutu zelf erg flauw en passief is. Wat inspirerender voorbeelden waren overtuigend geweest. Het enige geavanceerde van deze training is hoe de voiceover de naam van het product uitspreekt zonder te struikelen of te gniffelen. 
Nu meldt een nieuw spel voor Groningse thuiszorgmedewerkers. Ruim tweeëneenhalve ton, maar dan heb je ook wat. Hoewel online slechts een demo beschikbaar is, krijg je een beeld van een mooi verzorgd, breed spel: een quiz, rollenspel en situatiegame. Soms reageren andere personen in het verhaal op je acties, en dan begint het echt spellig te voelen. Visueel neigt het wat naar Habbo-achtige vormgeving. Isometrisch, lollig, maar ook beetje weird en houterig. 
Veel inhoud is echter niet visueel, maar tekstueel. Naslagwerk, quiz en feedback, maar ook casuïstiek zelf. Goed onderhoudbaar, maar gezien de pretenties van het project toch wat teleurstellend. Pas als een spaarzame keer de consequentie van je keuze visueel in het scenario is verwerkt, schrik je wakker. Vraag lijkt me ook of deze stijl effectief (en efficient) is voor de beladen en genuanceerde dilemma's die worden aangesneden. 
Tijdsaspect en online/virtuele samenwerking lijken ook wat gemiste kansen. Het geheel voelt ook wat onbehaaglijk. De quiz vindt plaats in een soort computerlokaal, met een streng ogende docent. In de bovenhoek zucht tot overmaat van ramp een knorrige uil. Grappig bedoeld of niet, het ontbreken aan positieve feedback valt in de demo echt op. 
De demo heeft nogal wat rafelrandjes. De user interface heeft onduidelijke klikzones, springerige tekstwolken, en enkele programma-onderdelen werken (op de Mac?) niet. Het schetst voor de leek een helder beroepsbeeld, maar het blijkt juist bedoeld voor mensen die al in het veld werken en bijgeschoold worden. Voor die doelgroep lijkt de gekozen opzet misplaatst. Leuk, zo'n game, maar waarom sluit je niet dichter bij de praktijk van de deelnemer aan? Gebruik foto/videomateriaal, en benut eigen (casus)inbreng van de deelnemers. Ineens lijkt het toch wel veel geld, 257.000 euro.
(deel van het bijbehorende forum)
Al eerder schreef ik melancholiek over de QB's, de modulaire animaties die ik in mijn Cirquesttijd tot leven blies. Ze leven nog steeds voort in allerlei gedaanten, en ik hoorde dat er inmiddels zelfs sleutelhangers van zijn. Tegen iets nieuws (en nog beters) ontwikkelen hik ik een beetje op, maar intussen moet ik tóch voostellen visualiseren. Daarom dus maar even 'Pjonnies' in elkaar geflanst. Euhmmm...
|
